الحر العاملي ( مترجم : افراسيابى )

13

جهاد النفس ( فارسى )

و فرمود : « هان آگاه باشيد كه دلها با ياد خدا آرام مىگيرد » « 1 » و فرمود : « اى پيامبر ! اندوهناك مباش از آنانى كه دهانهاشان اظهار ايمان مىكند ولى دلهاشان ايمان نياورده است » « 2 » و فرمود : « اگر آنچه را كه در درونتان است آشكار يا پنهان كنيد خداوند به سبب آن شما را به پاى حساب مىكشد . پس هر كه را بخواهد مىبخشايد و هر كه را بخواهد عذاب مىكند » « 3 » پس اين همان اعتراف و معرفتى است كه خداوند بر قلب واجب ساخته و كار قلب همين است و اين اقرار و معرفت ، به منزلهء سر ايمان است . و خداوند بر زبان ، گفتن و اقرار نمودن به ايمانى را كه قلب بر آن پيمان بسته است را واجب نمود ، خداوند تبارك و تعالى گويد : « و به مردمان نيكى را بگوييد » « 4 » و فرمود : « بگوييد ايمان آورديم به آنكه بر ما و شما فرستاده شد و معبود ما و شما يكى است و ما مطيع فرمانبر او هستيم » « 5 » پس اين گفتن و اقرار نمودن همان چيزى است كه خداوند بر زبان واجب ساخته است و عمل زبان همين است . و خداوند بر گوش واجب ساخت كه از گوش فرا دادن به چيزى كه خداوند آن را حرام نموده است دورى كند و از شنيدن آنچه كه شنيدنش بر او حلال نيست و مورد نهى خداوند عزّ و جلّ است خوددارى نمايد و به آنچه كه شنيدنش خداى را خشمگين مىكند گوش مسپارد خداى عزّ و جلّ در اين باره فرموده است : « و به تحقيق در كتاب بر شما چنين فرستاد كه هر گاه شنيديد كه به آيات خدا كفر ورزيده مىشود و آيات الهى به استهزاء گرفته مىشود پس با آن كافران منشينيد تا اينكه به سخن ديگرى بپردازند » « 6 » سپس موردى را كه مؤمن از روى فراموشى در چنين مجلسى نشسته است را استثنا نموده و فرموده : « و اگر شيطان فراموشت ساخت ، پس از ياد آمدنت با چنين گروه ستمكارى منشين » « 7 » و فرمود : « پس بشارت ده بندگان مرا آنانى كه به سخن گوش فرا مىدهند و از سخن نيكوتر پيروى مىكنند ، اينان كسانى هستند كه خداوند آنان را هدايت فرموده و اينان همان خردمندانند » « 8 » و فرمود : « به حقيقت كه مؤمنان رستگارند همانها كه در نمازشان فروتن و همواره از گفتار و كردار بيهوده گريزانند و زكات مال خويش را مىپردازند » « 9 » و فرمود : « آنان هر گاه بيهوده‌اى را بشنوند از آن دورى مىگزينند » « 10 » و فرمود : « و هر گاه بر بيهوده‌اى گذر كنند از كنار آن كريمانه مىگذرند » « 11 » پس اين همان ايمانى است كه خداوند بر گوش واجب ساخته است كه به آنچه كه بر او حلال نيست گوش ندهد و عمل گوش همين است و اين از ايمان است . و بر چشم واجب ساخت كه به آنچه كه خداوند بر او حرام نموده نظر نكند و از ديدن آنچه كه ديدنش مورد نهى الهى است خوددارى كند و عمل چشم اين است و اين از ايمان است .

--> ( 1 ) - رعد / 28 . ( 2 ) - مائده / 41 . ( 3 ) - بقره / 284 . ( 4 ) - بقره / 83 . ( 5 ) - عنكبوت / 46 . ( 6 ) - نساء / 140 . ( 7 ) - انعام / 68 . ( 8 ) - زمر / 17 و 18 . ( 9 ) - مؤمنون / 1 تا 4 . ( 10 ) - قصص / 55 . ( 11 ) - فرقان / 72 .